Κατάθλιψη

Τις τελευταίες μέρες ήμουν στα πρόθυρα της κατάθλιψης. Αναρωτιόμουν...μήπως τα πράγματα τα είναι διαφορετικά απ' ότι νομίζω εγώ. Μήπως έχω κάνει λάθος και τελικά έχει δίκιο ο Γκούφη; Σήμερα όμως  ήρθαν δυο γεγονότα που επιβεβαίωσαν ότι υπάρχουν και άλλοι που έχουν τις ίδιες απόψεις με μένα...δεν είμαι μόνος στον πλανήτη Ελλάδα. Πρώτα ήταν η επιστολή των 32 (δες εδώ). Μετά ήρθε από ένα φοιτητή μου Δ.Ρ. το ακόλουθο κείμενο με το οποίο συμφωνώ απόλυτα και γι αυτό το δημοσιεύω αυτούσιο.

"Λόγω του ότι στις εκλογές τα ποσοστά στα κόμματα δεν μπορούν να εμφανίσουν τις διαθέσεις και τις επιδιώξεις των ψηφοφόρων καθώς διαφορετικές ομάδες πληθυσμού ψηφίζουν διαφορετικά κόμματα και η "εντολή" που δίνεται να κυβερνήσουν είναι λίγο "θολή" θα ήθελα να δω μια πιο ειλικρινή κομματική εικόνα η οποία και θα μας έδειχνε στο κάτω κάτω και την τάση της κοινωνίας .

Το ουτοπικό σενάριο λοιπόν το οποίο έχω στο μυαλό μου θα ήταν να υπήρχαν 3 κόμματα, 1ο κόμμα θα λεγόταν Ε.ΛΑ.Μ.(Εθνικό ΛΑϊκιστικό Μέτωπο) με σήμα τον φραπέ ,το Ε.ΛΑ.Μ. θα μιλούσε και θα υπερασπιζόταν το "ελληνικό όνειρο", αυτό θα περιλάμβανε τις επιδιώξεις του μέσου Έλληνα δηλαδή :από μικρός σε κομματική νεολαία, γλείψιμο σε τοπικό βουλευτή, μπάσιμο στον δημόσιο τομέα από το παράθυρο, συνδικαλισμός στο δημόσιο, άνοδος στις σκάλες του κόμματος, μισθός 3000 ευρώ τον μήνα, συμμετοχή σε περίπου 70 απεργίες τον χρόνο, σύνταξη στα 50 2000 ευρώ τον μήνα, το Ε.ΛΑ.Μ. εννοείται πως θα προάσπιζε την ύπαρξη  μεγάλου κράτους πρόνοιας και θα έθετε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα με φορολόγηση μιας κατηγορίας ανθρώπων με απάνθρωπα ένστικτα που το μόνο που τους νοιάζει είναι να εκμεταλλεύονται τον συνάνθρωπο τους και εννοώ  φυσικά τους επιχειρηματίες ……..Το Ε.ΛΑ.Μ. εννοείται πως μετά την μεταπολίτευση θα κυβερνούσε συνεχώς(κρίνοντας από τα κριτήριά μας) με ποσοστά νίκης άνω του 75%,το ποσοστό αυτό θα είχε αντιστρόφως ανάλογη σχέση με την ευκολία δανεισμού της χώρας και με το επιτόκιο που αυτή δανείζεται πχ.2% επιτόκιο, ποσοστό Ε.ΛΑ.Μ. 80%,6% επιτόκιο 69% ποσοστό κλπ. Στο Ε.ΛΑ.Μ. θα συμμετείχε και η πλειοψηφία των πολιτικών προσώπων της Ελλάδας, όπως ο Αλέξης Τσίπρας ,ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο ¨Ακης Τσοχατζόπουλος, ο Στέφανος Τζουμάκας, ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος(αριστερή πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ), η Λούκα Κατσέλη ,ο Χρήστος Παπουτσής, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος και ο Παναγιώτης Καμμένος. Από τον επιχειρηματικό κόσμο θα στήριζαν εννοείται οι Τεγόπουλος –Μπόμπολας- Λαμπράκης για ευνόητους λόγους, από το καλλιτεχνικό κόσμο ο Λάκης Λαζόπουλος ενώ από των χώρο του αθλητικού θεάματος  ο Αχιλλέας Μπέος.

Το 2^ο κόμμα θα ήταν το ΚΚΕ όπως το ξέρουμε σήμερα με τα τωρινά στελέχη του παπαρήγα,κανελλομαϊληδες κλπ θα έβγαινε 2^ο κόμμα και θα συγκέντρωνε τον κόσμο που δεν  κατάφερε να περάσει τις πύλες του δημοσίου και έμεινε στην απέξω και οραματίζεται  τον κομμουνισμό που αν έρθει τότε ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΔΙΟΡΙΣΤΕΙ!!!!!!

Το 3^ο κόμμα θα ήταν το ΡΕ.Κ.(Ρεαλιστικό κίνημα)με σήμα το πρόσωπο της Θάτσερ το οποίο θα ερχόταν 3^ο πάντα και ο κόσμος που του θα είχε σημαντικές διαφοροποιήσεις με τα άλλα 2.Οι ψηφοφόροι του λοιπόν θα ήταν βιομήχανοι, βιοτέχνες, ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιωτικοί υπάλληλοι, χαμηλόμισθοι εργάτες και άνεργοι με βαριά πτυχία ….ναι καλά διαβάσατε όλοι αυτοί σε ένα κόμμα γιατί έχουν ένα κοινό, το υπερβολικό κράτος  τους έχει περιορίσει τις φιλοδοξίες  και τους κόβει συνεχώς τα φτερά. Οι ψηφοφόροι αυτοί θα ήταν περιθωριακοί τύποι(ROCK μουσική, σκισμένα jean,παλαιστινιακά μαντήλια κλπ) ,δεν θα τολμούσαν να πουν παραέξω πως είναι μέλη του κόμματος καθώς θα γινόντουσαν αντικείμενο χλευασμού ή θα τους κολλούσε η ταμπέλα του φασίστα. Τα αιτήματα τους θα χαρακτηριζόντουσαν παράλογα και επικίνδυνα για την χώρα από τα άλλα 2 κόμματα καθώς θα περιλάμβαναν χαμηλή φορολογία για τις επιχειρήσεις, κόψιμο του δημοσίου, ιδιωτικοποιήσεις ,κίνητρα για επιχειρηματικότητα, αλλαγή ολόκληρου του ασφαλιστικού, άρση μονιμότητας στο δημόσιο και γενικά στροφή σε ένα κράτος που να στηρίζεται στην προσπάθεια του ιδιωτικού τομέα κάτι σαν το σημερινό μνημόνιο δηλαδή….. πολιτικοί που θα το στελέχωναν θα μπορούσαν να ήταν οι Στέφανος Μάνος, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Αλέκος Παπαδόπουλος, Ανδρέας Λοβέρδος, Βαγγέλης Βενιζέλος, Αννα Διαμαντοπούλου, Κωστής Χατζηδάκης, Μαριέττα Γιαννάκου, Γιώργος Καρατζαφέρης καθώς και  ο πρώην διοικητής της ΤτΕ Νίκος Γκαρκάνας.

Με όλο αυτό το σύστημα λοιπόν δεν θα μπαίναμε σε διαδικασία να αναρωτιόμαστε τι φταίει για την κρίση ή γιατί ενώ λέγεται ότι στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα εμείς βρεθήκαμε σε αυτό, η απάντηση σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν απλή: Στην μεταπολίτευση δοκιμάστηκε μόνο ένα κόμμα μόνο μια ιδεολογία και αυτή ήταν ο ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ, αυτός φταίει για όλα. Η λύση επίσης απλή: δοκιμάζουμε την επί 30 χρόνια “αντιπολίτευση”, την ιδεολογία δηλαδή του ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ(εκτός αν θέλουμε κομμουνισμό..).

 Τις προάλλες βέβαια βλέποντας την εκπομπή της ΝΕΤ με καλεσμένους 2 φοιτητές που ήταν στους αγανακτισμένους και ακούγοντας αυτά που έλεγαν (να αυξηθεί η φορολόγηση σε βιομηχανίες να πληρώσουν οι τράπεζες κλπ) συνειδητοποίησα πως παρόλα όσα έχουν γίνει ο λαϊκισμός βρίσκεται ακόμα πρώτος στις καρδίες των ελλήνων…… Το μόνο που μπορούμε λοιπόν να κάνουμε είναι καμιά προσευχή στον θεό μπας και κάνει κάτι  που θα ανατρέψει αυτά που έχει στο κεφάλι του ο ¨Ελληνας προτού μας προλάβουν δυσάρεστες εξελίξεις…." 

Μήπως υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ; Αλήθεια εσείς που ψηφίζεται ΡΕ.Κ. είστε εκεί έξω; 

 

Επανάσταση

Δεν είμαι ιστορικός. Οι γνώσεις μου στο θέμα είναι μάλλον περιορισμένες. Παρόλα αυτά επειδή η έρευνά μου αγγίζει λίγο τους μηχανισμούς λήψης πολιτικών αποφάσεων, με έχει απασχολήσει αρκετά το πως ξεκινούν και γιατί γίνονται οι επαναστάσεις. Αυτό που ξέρω με σιγουριά είναι ότι όταν η οικονομία δεν πάει καλά, οι πιθανότητες επανάστασης αυξάνονται. Ιστορικά παραδείγματα υπάρχουν: η Γαλλική επανάσταση ξεκίνησε μετά από δυο χρονιές με άσχημες σοδειές και μετά από την δημοσιονομική στενότητα του βασιλείου λόγω πολλών και μακροχρόνιων πολέμων. Η Ρωσική- Σοβιετική Επανάσταση ακολούθησε άσχημες καλλιεργητικές περιόδους. Η Επανάσταση του Wat Tyler, ή των χωρικών στην Αγγλία ξεκίνησε μετά από σημαντικές αυξήσεις στους φόρους.
Οι τρεις αυτές επαναστάσεις έχουν λίγα κοινά. Σίγουρα αυτή που όλοι έχουν ως πρότυπο για τα θετικά της αποτελέσματα είναι η Γαλλική Επανάσταση γιατί οδήγησε σε ραγδαίο εκδημοκρατισμό της Γαλλίας. Βέβαια όλοι ξεχνούν ότι για μια 20ετία μετά την Γαλλική Επανάσταση είχαμε μια περίοδο τρομοκρατίας (που καμία σχέση δεν είχε με τα ιδανικά του Διαφωτισμού), μερικές μεταστροφές στη βασιλεία και του Ναπολεόντειους Πολέμους.
Η άλλη διαφορά ανάμεσα στις τρεις επαναστάσεις ήταν τα αποτελέσματά τους. Οι δυο πρώτες μακροχρόνια πέτυχαν τους στόχους τους (αν και η Ρωσική Επανάσταση μόνο για 70 χρόνια- όχι λίγος χρόνος). Η Επανάσταση του Wat Tyler αντίθετα ενώ ξεκίνησε με μεγάλη δυναμική τελικά απέτυχε (αν και θεωρείται ότι οδήγησε στη συνέχεια στην κατάργηση της φεουδαρχίας στην Αγγλία). Ίσως όμως από τις τρεις επαναστάσεις είναι αυτή που στηρίχτηκε στην αγανάκτηση, χωρίς κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο- κάτι που σίγουρα είχε και η Γαλλικά επανάσταση- Διαφωτισμός- αλλά και η Ρωσική- Μαρξισμός.
Καλή λοιπόν η αγανάκτηση, αλλά χωρίς ένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα καλό είναι όσοι το προτείνουν να το ξανασκεφτούν και κυρίως να δουν την πιο πάνω φωτογραφία και το τέλος του Wat Tyler, ηγέτη της Επανάστασης των χωρικών.

Κυβέρνηση Προσωπικοτήτων

Επειδή μιλάμε για συναίνεση, οικουμενική κυβέρνηση και κυβέρνηση προσωπικοτήτων, καταθέτω τη δική μου πρόταση για αποτελεσματική κυβέρνηση. Στην παρούσα κυβέρνηση δε συμμετέχει κανείς από την ήδη υπάρχουσα (με μια εξαίρεση, αλλά για πεπραγμένα παλαιότερων ετών), καθώς ήθελα να φτιάξω μια εντελώς νέα κυβέρνηση. Οι προτάσεις μου:

Υπουργός Δικαιοσύνης: Γ. Βουλγαράκης (και νόμιμο και ηθικό)

Υπουργός Αθλητισμού: Χ. Τσέκος (τα παγκόσμια ρεκόρ δε θα έχουν τελειωμό)

Υπουργός Γεωργίας: Ο κουμπάρος του Τσιτουρίδη (θα λειτουργήσει αποτελεσματικά η αγορά γάλακτος)

Υπουργός Ανάπτυξης, Αποκρατικοποιήσεων και Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας: Ιερομόναχος Εφραίμ (προφανές)

Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών: Γ. Βαρουφάκης (για να δώσει επιτέλους ενδιαφέρον στην έννοια αυτοεκπληρούμενη προφητεία)

Υπουργός Τουρισμού: Ν. Φωτόπουλος (εδώ η ΓΕΝΟΠ οργάνωνε τόσα ταξίδια…)

Υπουργός Άμυνας: Α. Τσοχατζόπουλος (πρώτη δύναμη στα υποβρύχια η Ελλάδα)

Υπουργός Διαφάνειας και Εσωτερικών: Θ. Τσουκάτος (πάνω απ’όλα η διαφάνεια)

Υπουργός Εξωτερικών: Α. Γεωργιάδης  (προφανές)

Υπουργός Υποδομών, Ενέργειας και Περιβάλλοντος: Ν. Κακλαμάνης (για το περιβάλλον και μόνο)

Υπουργός Παιδείας και δια βίου Μάθησης: Μητροπολίτης Άνθιμος (αφού το θέλει ο ίδιος)

Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων : Κ. Καραμανλής (για το εργασίας- τραγική ειρωνεία)

Υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων: Γ. Αυτιάς (προφανές)

Υπουργός Νησιωτικής Ελλάδας: Θ. Πάγκαλος (ο αέρας θα πάρει πολλές σημαίες)

Κεντρικός Τραπεζίτης (αν και δε μπορεί να αλλάξει εγώ το προτείνω): Γ. Κοσκωτάς (…Τράπεζα Κρήτης)

Υπουργός Δημόσιας Τάξης: Ε. Κορκονέας (προφανές)

Υπουργός Πολιτισμού: Α. Μικρούτσικος (θα’ ναι σα να μπαίνει η Άνοιξη)

Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και Υπουργός Τύπου: Λ. Λαζόπουλος (για να κάνει επιτέλους την εκπομπή του όπως τη θέλει)

Υπουργός Καταπολέμησης της Φοροδιαφυγής: Τ. Βοσκόπουλος (ξέρει τα κόλπα)

Υπουργός Υγείας: Δ. Λιάνη- Παπανδρέου (10 χρόνια και 54 μέρες, μέσα- έξω στα νοσοκομεία)

Αγανακτισμένος ξανά

Τιμή και δόξα στο συντάκτη! Δε διαφωνώ καθόλου

http://grapse-svise.blogspot.com/2011/05/blog-post.html

Αγανακτισμένοι

Με αφετηρία τα γεγονότα της Ισπανίας αρκετός κόσμος αναρωτιέται...γιατί εδώ ο κόσμος δεν αντιδρά; Πολύ μάλιστα ονειρεύονται πάλι επαναστάσεις και αλλαγή του συστήματος και όλα αυτά τα χαριτωμένα. Η ερώτηση η δικιά μου είναι...γιατί να αντιδράσει κόσμος...και ακόμα περισσότερο ποιος κόσμος να αντιδράσει. Ο κόσμος που μέχρι πέρσι περίμενε κάθε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ με όνειρο να μπει στο δημόσιο. Που αγόραζε τα ένθετα "εργασία" των εφημερίδων που είχαν μόνο θέσεις δημοσίου. Ή ο κόσμος που έτρεχε στα βουλευτικά γραφεία για μια θέση stage, με προοπτική δικαστικά να μπει από την πίσω πόρτα σε μόνιμη θέση στο δημόσιο. Μάλλον μπορεί κάποιος να περιμένει τους 45χρονους συνταξιούχους των 2500€ (και βάλε ίσως)...αυτοί δε χάνουν το δικαίωμά τους σε μια ευχάριστη συνταξιοδότηση και ήρεμα γεράματα! Μήπως όμως πρέπει να βγουν αγανακτισμένοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες με το εισόδημα 5000€ (και βγάλε) και τις καταθέσεις εκατομμυρίων; Μάλλον θα μπορούσαν να βγούνε και οι έμποροι που πουλάνε μαϊμούδες για γνήσια. Όπως επίσης και οι εργαζόμενοι σε δημόσιους οργανισμούς φαντάσματα ή χωρίς αντικείμενο. Η λίστα φυσικά δεν τελειώνει.
Αλλά θα ήθελα πολύ να τους έβλεπα όλους αυτούς στην πλατεία συντάγματος, χωρισμένους και στις αντίστοιχες ομάδες, ανάλογα με τα προνόμια που τους έδωσε το κράτους. Για αυτή η συγκέντρωση, αν γινόταν, θα μπορούσαμε να λέμε κυριολεκτικά..."όλος ο κόσμος κατέβηκε στο δρόμο".

Καλώς τα παιδιά

"Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος κατέθεσε στο ΣτΕ αίτηση ακύρωσης και αναστολής κατά της απόφασης της Υπουργού Παιδείας για την «απόκτηση απολυτηρίου τίτλου Γενικού Λυκείου με ενδοσχολικές εξετάσεις», που επιτρέπει την αποχή μαθητών από τις πανελλαδικές εξετάσεις."
Νομίζω ότι όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι τα κίνητρά τους είναι όπως πάντα το καλό των μαθητών και όχι η πελατεία των φροντιστηρίων (χα χα). Και φυσικά στη συνέντευξη τύπου θα πουν ένα πολύ καλό επιχείρημα. Αλλά ότι και να πούνε η αλήθεια είναι μια...χωρίς πανελλαδικές για τους μαθητές που δε θέλουν να μπουν στο Πανεπιστήμιο χάνεται ένα κομμάτι τις αγοράς για αυτούς...ένα κομμάτι που με πολύ "ιδρώτα", εκφοβισμό και ψέματα έχουν κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια.

1:5

Η ιστορία δεν είναι καινούργια. Από την πρώτη στιγμή τα ίδια. Από τον περιορισμό των προσλήψεων πρώτα ζήτησαν να εξαιρεθούν οι υπάλληλοι στις εφορίες...στο κάτω κάτω αυτοί μαζεύουν τα έσοδα (για να είμαστε σωστοί αυτοί ζητάνε κιόλας να αυξηθούν οι μισθοί τους, να μειωθούν οι ώρες εργασίας τους και ο πρωθυπουργός να περνάει από το σπίτι του καθενός να το καθαρίζει). Στη συνέχεια οι υπάλληλοι στον τομέα της υγείας ζήτησαν να εξαιρεθούν και αυτοί από τον κανόνα των προσλήψεων...νευραλγικός τομέας η υγεία. Ακολούθησαν οι καθηγητές- δάσκαλοι- μέλη ΔΕΠ...ανάπτυξη χωρίς παιδεία δε γίνεται. Τη σκυτάλη πήραν οι υπάλληλοι στα δικαστήρια...μαζεύονται υποθέσεις και δεν υπάρχει προσωπικό. Τις τελευταίες μέρες ήρθε οι σειρά των καραβανάδων...αν χάσουμε έδαφος δε μπορούμε να το ξανακερδίσουμε. Τέλος για να μην ξεχνιόμαστε και οι παπάδες ζητάνε και αυτοί να μην ανήκουν στον κανόνα 1:5. 
Τελικά όταν λέμε να μειώσουμε το προσωπικό στο δημόσιο τομέα (και όλοι συμφωνούμε σε αυτό) ποιες ακριβώς προσλήψεις πρέπει να σταματήσουμε;
Στο πιο πάνω δεν προσθέτω τους πυροσβέστες, αστυνομικούς, υπάλληλους του υπουργείου εσωτερικών, τους επιτυχόντες σε όλους τους διαγωνισμούς που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, τους άνεργους που ζητάνε μια δουλειά στο δημόσιο κοκ. Ο λόγος είναι ότι η λίστα δεν τελειώνει ποτέ. Μήπως τελικά έχουμε πολύ μικρότερο δημόσιο τομέα απ' όσο θέλει ο μέσος Έλληνας; Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξω χώρα;